ax ax
 »
  گروه : تاریخستان :: جشنهای باستانی ایران

برای مشاهده اندازه بزرگتر روی عکس زیر کلیک کنید

جشن مهرگان یا جشن مهر در ایران

مهرگان یا جشن مهر یکی از بزرگترین جشنهای ایران است که در هفتم مهر از برج مهر برگزار می شود.

"مهرگان" پس از نوروز بزرگترین جشن ایرانیان باستان بوده است.

مهر یا میترا در زبان فارسی به معنای "فروغ، روشنایی، دوستی، پیوستگی، پیوند و محبت" است و ضد دروغ، دروغ گویی، پیمان شکنی و نامهربانی کردن است.

فلسفه جشن مهرگان سپاسگزاری از خداوند به خاطر نعمت هایی است که به انسان ارزانی داشته و تحکیم دوستی و محبت میان انسانهاست.

ریشه شناسی مهرگان

اصل و ریشه واژه مهر به واژه مشترک هندی و ایرانی mithetara برمی گردد.

این واژه در اوستا به صورت mithetara "ایزد میترا" به کار رفته است.

مهر یا میترا در زبان فارسی به معنای "فروغ، روشنایی، دوستی، پیوستگی، پیوند و محبت" است و ضد دروغ، دروغ گویی، پیمان شکنی و نامهربانی کردن است.

مهر میان دو برادر نود و میان پدر و پسر صد درجه است و میان پیروان ده هزار درجه است.

بسیاری واژه مهر را "عشق، دوستی" معنا می کنند نه "پیمان و قرارداد" زیرا انچه که میان روابط خانوادگی معنا دارد "عشق، دوستی" است و نه "پیمان و قرارداد".

مهر به معنای فروغ و روشنایی نیز به کار رفته است، در نخستین سدۀ میلادی میترائیسم در سراسر روم گسترش یافت و نقش نگاره های برجامانده تاکیدی از گسترش این آیین دارد.

عکس جشن مهرگان, تصویر جشن مهرگان ایران

پیشتر مهرگان با نام بغ یادی، بگ یادی (bāgayādi) به کار می رفته است، بر این اساس برخی بخش نخست این نام را baga- "بغ، خدا" و بخش دوم را yāda- "ستایش" و در کل به معنی "خدایان ستایش" می دانند.میترا در میان ایرانیان با لقب "بغ" بیان شده، به همین جهت احتمال اینکه منظور از"بغ" در بخش نخست واژه همان "میترا" و احتمال اینکه بخش دوم صورت صرف شدۀ از yad به معنی "جشن" باشد در مجموع می توان آنرا "جشن بغ " ، "جشن میترا" یا "جشن مهر" ترجمه کرد هاشم رضی ایرانشناس و مترجم ایرانی واژه گان را پسوندی می داند برابر با معنی جشن؛ بنابراین می توان این جشن را "جشن مهر" یا "مهرگان" نامید.

تاریخچه جشن مهرگان

تندیس میترا در موزه واتیکان (ساخته شده از مرمر در حدود سده دوم و یا سوم پس از میلاد)

پیشینه جشن مهرگان به هزاره دوم پیش از میلاد بر می گردد و بیش از ۴۰۰۰ سال قدمت دارد.

فردوسی در شاهنامه به روشنی به این جشن کهن و پیدایش آن در دوران پادشاهی فریدون اشاره کرده است: (به روز خجسته سرِ مهر ماه-به سر بر نهاد آن کـیانی کلاه) (-زمانه بی اندوه گشت از بدی-گرفتند هر کس ره بخردی) (-دل از داوریها بپرداختند-به آیین یکی جشن نو ساختند) (-نشستند فرزانگان شادکام-گرفتند هر یک ز یاقوت جام) (-می ِ روشن و چهره ی شاه نو-جهان نو ز داد از سرِ ماه نو) (-بفرمود تا آتش افروختند-همه عنبر و زعفران سوختند) (-پرستیدن مهرگان دین اوست-تنآسانی و خوردن آیین اوست) (-اگر یادگارست ازو ماه و مهر-بکوش و به رنج ایچ منمای چهر)

پیش از هخامنشیان، جشن مهرگان بغ یادی، بگ یادی (bāgayādi) "یاد خدا سپاسگزاری از خدا" نام داشت.

بغداد (خدا آن را داده) نام باغی در نزدیکی تیسفون پایتخت اشکانیان و ساسانیان بود که بعدها به شهر تبدیل شد، نام شهر بغداد کنونی برگرفته از همین نام پارسی است.

براساس متون اوستا (کتاب مقدس زرتشتیان)، تقویم ایرانیان پیش از هخامنشیان دارای دو فصل تابستان و زمستان است که نوروز جشن آغاز سال جدید و فصل تابستان و مهرگان جشن آغاز نیمه دوم سال و فصل زمستان بوده است.برای نمونه ناصرخسرو در این بیت هر دو جشن نوروز و مهرگان را به هنگام اعتدالین می داند: ( نوروز به از مهرگان، گرچه هر دو زمانند، اعتدالی)

گاهشماری اوستایی نو

زمان این جشن در روز 7 از ماه مهر است.

عده ای این جشن را در روزهای دیگر و از جمله در دهم مهر برگزار می کنند.

حال آنکه بسیاری از ایرانشناسان آنرا نادرست می دانند.

عکس جشن مهرگان, تصویر جشن مهرگان ایران

روز مهر یا مهر روز

در گاهشماری زرتشتی یا اوستایی، سال ۱۲ برج و برج ۳۰ روز بوده است و هر روز از برج نامی داشته است.بعضی از این نامها، به نام برجهای دوازده گانه نامی ده می شد هر گاه نام روز و نام برج هم نام می شد ایرانیان آن روز را جشن می گرفتند.برای نمونه دهمین روز به نام تیر، شانزدهمین روز به نام مهر و پنچمین روز به نام سپندارمذ بود که به ترتیب جشنهای تیرگان، مهرگان، اسفندگان را جشن می گرفتند.

بسیاری مهرگان را روز پیروزی فریدون بر ضحاک می دانند، در تاریخ طبری چنین آمده است: فریدون سر بیوراسب (ضحاک) را با گرز سرخمی دهای بکوفت، پس او را به کوه دماوند برد و دست و بازویش را محکم ببست و به چاه افکند و فرمان داد که روز مهرماه مهروز را عید بگیرند.

و این همان جشن مهرگان است

همچنین در آثارالباقیه (ص.

۲۹۲) آمده است: (نقل قول-روز بیست و یکم روزی است که مهرگان بزرگ باشد و سبب این عید آن است که فریدون به ضحاک ظفر یافت و او را به قید اسارت درآورد و چون ضحاک را به پیش فریدون آوردند ضحاک گفت مرا بخون جدّت مکش و فریدون از راه انکار این قول گفت آیا طمع کرده ای که با جم پسر ویک جهان در قصاص همسر قرین باشی بلکه من تو را بخون گاو نری که در خانه جدم بود می کشم سپس بفرمود تا او را بند کردند و در کوه دماوند حبس نمودند و مردم از شر او راحت شدند و این روز را عید دانستند.

جشن هخامنشی میتراکانا

زمان برگزاری جشن مهرگان در یکم ماه مهر و آغاز فصل پاییز بوده است و این شیوه دستکم تا پایان دوره هخامنشی و احتمالاً تا اواخر دوره اشکانی نیز دوام داشته است.

اما از این زمان و شاید در دوره ساسانی، جشن مهرگان به مهر روز از مهر ماه یا شانزدهم ماه مهر منتقل می شود.

زمان برگزاری مهرگان در آغاز ماه مهر و فصل پاییز بوده است.

بنابر سنگ نوشته بیستون، داریوش بزرگ بر گئومات مغ در روز دهم ماه بگیادیش (ماه هفتم، برابر با مهر) پیروز شده است.

زرتشتیان جشن مهرگان را همه ساله در اواخر ماه بهمن برای آگاهی بیشتر نگاه کنید به: گاهشماری جلالی بخش قوانین تقویم ایرانی.مهرگان دارای سه بعد طبیعی، اسطوره ای و دینی است.

مهرگان طبیعی

مهرگان همچون نوروز دارای اعتدال کیهانی است.

اندازه شب و روز در مهر برابر می شود و شاید از همین رو این ماه را به نام مهر که ایزد داوری و عدالت و دادگستری است گذاشته اند.

همچنین مهر برابر است با پایان فصل برداشت کشاورزی.

از این رو زمان مناسبی برای جشن و شادی و استراحت کشاورزان که عمده مردمان دوران کهن بودند است.

همچنین این حاکمان در این زمان خراج و مالیات را از مردم می ستاندند و از این رو برای دولتهای عرب و ترک و مغول که بر ایران چیره شده و با فرهنگ آنان بیگانه بودند هم مهرگان رسمیت داشت.

برخی بر این باورند که در دوره هایی نوروز ایرانی، نوروز پاییزی بوده است و نوروز بهاری سپس بر آن غلبه یافته است.

مهرگان اسطوره ای

تندیس کاوه آهنگر در اصفهان
شاید پیروزی داریوش بزرگ بر گئومات مغ غاصب که به ادعای کتیبه بیستون، بر مردم ستم کرده و مال آنها را ستانده و نیایشگاه ها را ویران کرده بود، باعث شد تا بنا بر داستان کهن ضحاک و فریدون پیروزی نیکی بر بدی در این تاریخ روایت شده و زان پس مهرگان را روز پیروزی کاوه آهنگر و بر تخت نشستن فریدون شاه بدانند.

دقیقی شاعر زرتشتی چنین می سراید: مهرگان آمد جشن ملک افریدونا آن کجا گاو به پرورش بر مایونا و اسدی توسی و فردوسی نیز در شعر خود داستان حماسی فریدون و ضحاک را در خور توصیف دانستهاند.

ابوریحان بیرونی در التفهیم می نویسد :

مهرگاه، شانزدهم روز است از مهر ماه و نامش مهر، اندرین روز، افریدون ظفر یافت بر بیورسب جادو، انک معروف است به ضحاک، و به کوه دماوند بازداشت.

و روزها که سپس مهرگان است همه جشنند، بر کردار آنچ از پس نوروز بود....

و در آثار الباقیه آورده است که: سلمان فارسی می گوید: ما در عهد زرتشتی بودن می گفتیم: خداوند برای زینت بندگان خود یاقوت را در نوروز و زبرجد را در مهرگان بیرون آورد.

و فضل این دو روز بر روزهای دیگر مانند فضل یاقوت و زبرجد است بر جواهرهای دیگر.

و بیورسب هزار سال عمر کرد.

این که ایرانیان به یکدیگر دعا می کنند که : هزار سال بزی از آن روز رسم شده است، چون دیدند که ضحاک توانست هزار سال عمر کند و این کار در حد امکان است، هزار سال زندگی را دعا و آرزو کردند.

ابوسعید عبدالحی بن ضحاک بن محمود گردیزی می گوید:
این روز مهرگان باشد و نام روز و ماه همراهند و چنین گویند که اندر این روز آفریدون بر بیوراسب که او را ضحاک گویند، پیروز شد و او را اسیر کرد و او را بست و به دماوند برد و در آنجا وی را زندانی کرد.

مهرگان بزرگ و برخی از مغان چنین گویند که این پیروزی فریدون بر بیوراسب، رام روز بوده است و زرتشت که مغان او را به پیامبری دارند، ایشان را فرموده است، بزرگ داشتن این روز و روز نوروز را.

گزارش خلف تبریزی درباره ی پیدایش مهرگان این چنین است: ...

و در این روز ملایکه یاری و ممد کاری کاوه آهنگر کردند و فریدون در این روز بر تخت شاهی نشست و در این روز ضحاک را گرفته به کوه دماوند فرستاد که در بند کنند و مردمان به سبب این مقدمه جشنی عظیم کردند و عید نمودند و بعد از آن حکام را مهر و محبت به رعایا به هم رسید و چون مهرگان به معنی محبت پیوستن است بنابراین بدین نام موسوم گشت ...

مهرگان دینی

کومون خاورشناس و دانشمند بلژیکی در کتاب خود "آیین میترا" چنین می گوید: "..

بدون تردید، جشن مهرگان که در کشورهای روم باستان، روز پیدایش خورشید نامی ده می شد و آن را "سل ناتالیس این وکتی" یعنی "روز زایش خورشید شکست ناپذیر" می گفتند که به بیست و پنجم ماه دسامبر کشیده شد و شماری زیاد از عیسویان پیش از عیسی مسیح به آیین مهرپرستی گرویدند و پس از گسترش دین مسیح در اروپا، روز زایش مسیح قرار داده شد.

چون عیسویان نمی خواستند این روز را جشن بگیرند به نام زاده شدن عیسی جشن گرفتند." در ایران که از دوره هخامنشی دین مزداپرستی یا زرتشتی در غرب کشور همچون شرق چیرگی یافت، میترا از مقام بزرگترین خدای آریایی تنزل کرده و یکی از آفریدگان اهورا مزدا دانسته شد.

با اینحال از دوره اردشیر دوم هخامنشی، میترا در کنار آناهیتا به عنوان ایزدی بزرگ ستایش می شد.

زرتشتیان در جشنهای برابری روز و ماه ایزد مربوطه را ستایش می کردند و یشت ویژه آن ایزد در اوستا را می خواندند.

که در این میان مهریشت که در ستایش میترا است، کهنترین، استوارترین و مهمترین یشت اوستا است.

آیینهای مهرگان

آنگونه که از مجموع منابع موجود، همچون نگاره ها و متون باستانی و نوشته های مورخان و دانشمندان قدیم ایرانی و غیر ایرانی (مانند فردوسی، بیرونی، ثعالبی، جهانگیری، اسدیِ توسی، هرودوت، کتسیاس، فیثاغورث، .

.

.) و نیز آثار شاعران و ادیبان (مانند جاحظ، رودکی، فرخی، منوچهری، سعد سلمان، .

.

.) دریافته می شود، مردمان در این روز تا حد امکان با جامه های ارغوانی (یا دستکم با آرایه های ارغوانی) بر گرد هم می آمدهاند؛ در حالی که هر یک، چند "نبشته شادباش" یا به قول امروزی، کارت تبریک برای هدیه به همراه داشته اند.

این شادباشها را معمولاً با بویی خوش همراه می ساخته و در لفافه ای زیبا می پیچیده اند.

در میان خوان یا سفره مهرگانی که از پارچهای ارغوانی رنگ تشکیل شده بود، گل "همیشه شکفته" می نهادند و پیرامون آنرا با گلهای دیگر آذین می کردند.

امروزه نمی دانیم که آیا گل همیشه شکفته، نام گلی بخصوص بوده است یا نام عمومی ِ گلهایی که برای مدت طولانی و گاه تا چندین ماه شکوفا می مانند.

در پیرامون این گلها، چند شاخه درخت گز، هوم یا مورد نیز می نهادند و گونه هایی از می وه های پاییزی که ترجیحاً به رنگ سرخ باشد به این سفره اضافه می شد.

می وه هایی مانند: سنجد، انگور، انار، سیب، به، ترنج (بالنگ)، انجیر، بادام، پسته، فندق، گردو، کُـنار، زالزالک، ازگیل، خرما، خرمالو و چندی از بوداده ها همچون تخمه و نخودچی.

دیگر خوراکیهای خوان مهرگانی عبارت بود از آشامی دنی و نانی مخصوص.

نوشیدنی از عصاره گیاه "هَـئومَـه/ هوم" که با آب یا شیر رقیق شده بود، فراهم می شد و همه باشندگان جشن، به نشانه پیمان از آن می نوشیدند.

نانِ مخصوص مهرگان از آمی ختن آرد هفت نوع غله گوناگون تهیه می گردید.

غله ها و حبوباتی مانند گندم، جو، برنج، نخود، عدس، ماش و ارزن.

دیگر لازمه های سفره مهرگان عبارت بود از: جام آتش یا نوکچه (شمع)، شکر، شیرینی، خوردنیهای محلی و بویهای خوش مانند گلاب.

آنان پس از خوردن نان و نوشیدنی، به موسیقی و پایکوبیهای گروهی می پرداختهاند.

سرودهایی از مهریشت را با آواز می خوانده و اَرْغُـشت می رفته اند (می رقصیده اند).

شعله های آتشدانی برافروخته پذیرای خوشبوییها (مانند اسپند و زعفران و عنبر) می شد و نیز گیاهانی چون هوم که موجب خروشان شدن آتش می شوند.

از آنجا که نشانه های بسیاری، همچون تندیسها، کتیبه ها و سنگ نگاره ها (از جمله نگاره های میترا در نمرود داغ و کوماژن)، از رواج آیین مهر در آسیای کوچک (آناتولی) حکایت می کند؛ بعید نیست که "سماع"های عارفانه پیروان طریقه "مولویه" در شهر قونیه امروزی، ادامه دیگرگون شده همان ارغشتهای می ترایی باشد.در پایان مراسم، شعله های فروزان آتش، نظارهگر دستانی بود که بطور دسته جمعی و برای تجدید پایبندی خود بر پیمانهای گذشته، در هم فشرده می شدند.

موسیقی مهرگان

خلف تبریزی در برهان قاطع برای یکی از مقامها و لحنهای موسیقی سنتی ایران نام "موسیقی مهرگانی" را آورده است، که گمان می رود در دوران گذشته در جشن مهرگان موسیقی ویژه ای نواخته می شده که اکنون از آن آگاهی نداریم.

همچنین در میان دوازده مقام نامبرده شده در کتاب "موسیقی کبیر" ابونصر فارابی، مقام یازدهم با نام مهرگان ثبت شده است و نیز نظامی گنجوی در منظومه ی خسرو و شیرین نام بیست و یکمین لحن از سی لحن نامبرده شده را "مهرگانی" نوشته است.

مهرگان در زمان حاضر

بهرام فره وشی از برگزاری مهرگان به عنوان جشنی خانوادگی، در بین زرتشتیان یزد و کرمان و نیز از آیین قربانی کردن گوسفند، در برخی از روستاهای زردشتی نشین یزد، برای ایزد مهر خبر می دهد.

تا سی سال پیش، زردشتیان کرمان، در این روز، به یاد مردگان، مرغی را کشته و شکمش را با حبوبات و آلو انباشته و به عنوان خوراک ویژه، یادمان مردگان می پختند.

جشن آغاز سال تحصیلی دانشگاه تهران، که در نیمه ی اول مهرماه است، در برخی از سالها در دهم یا شانزدهم مهر ( مهرگان ) برگزار می شد.

زمان برگزاری آیین قالی شویان در مشهد اردهال را جلال آل احمد، با مهرگان هم پیوند می داند.

صدرالدین عینی در یادداشت ها، از جشنی در تاجیکستان و سمرقند یاد می کند که هر سال در ماه می زان برگزار می شد.

جشنی که می تواند، با همهً دگرگونیها، بازماندهً جشن مهرگان باشد.

برخی انجمنها و نهادهای مردمیو غیردولتی نیز تلاش می کنند این جشن بزرگ را زنده گردانند.

کوشک ورجاوند

قطعه زمین گسترده ای در ۱۶ کیلومتری جاده مخصوص کرج است که به اقلیت دینی زرتشتیان اختصاص دارد.

مورد بهره برداری قرار می گیرد.

عکس جشن مهرگان, تصویر جشن مهرگان ایران

مهرگان در اشعار

فردوسی در شاهنامه به پیدایش این جشن در دوران پادشاهی فریدون اشاره کرده است:

فریدون چو شد بر جهان کامکار ندانست جز خویشتن شهریار
به رســم کیان تاج و تخت مهی بیاراست با کاخ شاهنشهی
به روز خجسته ســر مهر ماه به سر بر نهاد آن کیانی کلاه
زمانه بی اندوه گشـت از بدی گرفتند هر کــس ره بـخردی
دل از داوری هـا بپرداخـتـنـد به آیین، یکی، جشن نو ساختند
نـشـسـتـنـد فرزانگان، شادکام گـرفتند هـر یک ز یاقوت، جام
می روشن و چهره ی شاه نـَو جهان نو ز داد از سر ِماه نـَو
بـفـرمـود تا آتش افـروخـتـنـد همه عنبر و زعفران سوختند
پـرسـتـیـدن مهرگان دیـن اوسـت تن آسانی و خوردن آیین اوست
کنون یادگارست از و ماه مهر به کوش و به رنج ایچ منمای چهر

عنصری سراید:

مهرگان آمد گرفته فالش از نیکی مثال نیک روز و نیک جشن و نیک وقت و نیک فال

مسعود سعد سلمان گوید:

روز مهر و ماه مهر و جشن فرخ مهرگان مهر بفزا ای نگار ماه چهر مهربان
مهربانی کن به جشن مهرگان و روز مهر مهربانی کن به روز مهر و جشن مهرگان
جام را چون لاله گردان از نبید باده رنگ وندر آن منگر که لاله نیست اندر بوستان
کاین جهان را ناگهان از خرمی امروز کرد بوستان نو شکفته عدل سلطان جهان

منوچهری دامغانی سراید:

شاد باشید که جشن مهرگان آمد بانگ و آوای ِدَرای ِکاروان آمد
کاروان مهرگان از خَزران آمد یا ز اقصای بلاد چینستان آمد
نا از این آمد، بالله نه از آن آمد که ز فردوس برین وز آسمان آمد
مهرگان آمد، هان در بگشاییدش اندر آرید و تواضع بنماییدش
از غبار راه ایدر بزداییدش بنشانید و به لب خرد نجاییدش
خوب دارید و فرمان بستاییدش هرزمان خدمت لختی بفزاییدش
اسدی توسی در گرشاسب نامه از چرایی پیدایش مهرگان گزارش می دهد:
فــریـدون فــرخ بـه گـرز نـبـرد ز ضـحـاک تـازی بـرآورد گرد
چو در برج شاهین شد از خوشه مهر نشست او به شاهی سر ماه مهر

رودکی درباره ی مهرگان چنین سروده است:

ملکا جشن مهرگان آمــــد جشن شاهان و خسروان آمــد
جز به جای ملهم و خرگاه بـــدل بــاغ و بـــوسـتـان آمـــد
مورد برجای سوسن آمـــد بــاز مــی بر جــای ارغــوان آمــــد
تو جوانـمرد و دولت تو جـوان مــی بر بخت تــو جـوان آمــد


منبع: http://fa.wikipedia.org
  کلمه کلیدی  برچسب ها:

 

جشن نوروز [مطلب قبلی]   [مطلب بعدی] جشن اردیبهشتگان
  عکس  مطالب مرتبط
  عکس  لینک و آدرس این مطلب
 لینک مستقیم به این مطلب :
 آدرس مستقیم این مطلب :

طراحی و برنامه نویسی اختصاصی وب - ساخت ربات هوشمند تحت وب - بهینه سازی برای موتورهای جستجوگر

طراحی و برنامه نویسی اختصاصی وب - ساخت ربات هوشمند تحت وب - بهینه سازی برای موتورهای جستجوگر

Parmida tours - شرکت خدمات مسافرت هوایی و جهانگردی پارمیس سیر پارس

  آیکن سمت راست هدر خبرنامه ایرانستان  خدمات ایرانستان
تصویر عکس بخش انتهای باکس خبرنامه ایرانستان
  آیکن سمت راست هدر خبرنامه ایرانستان  تازه ترین خدمات
تصویر عکس بخش انتهای باکس خبرنامه ایرانستان
  مطالب مقالات ایرانشناسی  تازه ترین مطالب
تصویر عکس بخش انتهای باکس خبرنامه ایرانستان
  آیکن سمت راست هدر خبرنامه ایرانستان  اخبار گردشگری
اخبار گردشگری ادامه خبر ها ...
تصویر عکس بخش انتهای باکس خبرنامه ایرانستان
  آیکن سمت راست هدر خبرنامه ایرانستان  آخرین آژانس ها
فهرست آژانس های مسافرتی فهرست آژانس های مسافرتی
تصویر عکس بخش انتهای باکس خبرنامه ایرانستان
   آیکن سمت راست هدر خبرنامه ایرانستان  دسترسی سریع
 » برچسب ها : 
تاریخستان اولین های تاریخ ایران فرهنگستان سفرستان معاهده های تاریخ ایران نام های ایرانی اقوام ایرانی گنبد های تاریخی معرفی استان آبشار غار جنگل کویر دشت دره کوه دریاچه چشمه رودخانه تالاب بندر جزیره مسکونی جزیره غیرمسکونی سد روستا اماکن تاریخی تپه باستانی قلعه ارگ برج های تاریخی کاروانسرا آتشکده کلیسا مسجد گوردخمه گورستان تاریخی پل تاریخی حمام تاریخی آب انبار موزه کاخ داستانهای پارسی غذاهای ایرانی حکایت های پارسی صنعتستان ترین های ایرانی سلسله های تاریخی سازهای ایرانی بازی های ایرانی طبیعتستان اثر ملی طبیعی پارک ملی حیوانات دانشستان دانشمندان نساجی سنتی جشنهای باستانی ایران باغ تاریخی گنبد های نمکی ایران بازارهای تاریخی ایران آثار ایران در یونسکو بافته های داری و زیراندازها پوشاک سنتی رودوزی های سنتی سفال، سرامیک، کاشی صنایع دستی مستظرفه هنرهای دستی (شاخه معماری) صنایع دستی چوبی صنایع دستی فلزی عجایب تاریخ ایران اطلاعات گردشگری جهت یابی جغرافیایی مهارت های گردشگری اماکن تفریحی سازمان های مرتبط آرامگاه تاریخی شاعران نویسندگان پژوهشگران موسیقی دانان بزرگان سینما خوشنویسان صورت گران پادشاهان ایران سیاستمداران ایرانی جنگ های ایران خوانندگان ایرانی فرهنگ عامه منطقه شکار ممنوع
تصویر عکس بخش انتهای باکس خبرنامه ایرانستان
   آیکن سمت راست هدر خبرنامه ایرانستان  خبرنامه
برای دسترسی به خبرنامه ایرانستان  آدرس پست الکترونیکی خود را در کادر  زیر وارد و دکمه ثبت را کلیک کنید
عکس تصویر دکمه عضویت در خبرنامه سایت ایرانستان
تصویر عکس بخش انتهای باکس خبرنامه ایرانستان
ax ax

صفحه اصلی  ::  ارسال پکیج تور ( عکس )  ::  ساخت آنلاین پکیج تور  ::  ثبت آژانس مسافرتی  ::  تبلیغات
کلیه حقوق این وبسایت محفوظ بوده و استفاده از مطالب  آن  به هر شکلی و در هر جایی تنها با درج لینک منبع مجاز خواهد بود
CopyRight © 2012
http://iranstan.com , All Rights Reserved
طراحی و تولید : گروه نرم افزاری آریالینک